De geschiedenis van de Doopsgezinde gemeenten in Rusland in de oorlogs- en revolutiejaren 1914 tot 1920, O. Hylkema, 1920

utie en anarchie, Ba zoo verschrikkelijk in de. Doopsgezinde dorpen heeft He huisgehouden; dat ook de meer gegoede boeren meen- den, vans de Doopsgezinden, de’ vreemden, de fand= ee verraders, te mogen rooven en stelen, wat. ze konden, “dat is door die systematische verdachtmaking en be, Oes opstokerij voorbereid. geworden. … je et Wat voor uitwerking die kred echter ook toen — __ reeds had, kan men opmaken uit het volgende geval. En A goede daden. goede. vruchten dragen. Helaas, el Oe _DoopSgezinden. gevoerd. De gedachten en het oordeel _ In een groote Doopsgezinde school, waarvan de _ directeur echter een Rus was, waren door. vijandige 2 _ hand twee brieven. neergelegd, waarin het Tsarenhuis, het Russische volk, de Russische kerk, het leger. en alles, wat maar den Russen ‘heilig zijn kon, met dit verwenschingen en ‚ Verrioekinkens overladen werd, An Aen Ne EED de buitenlandsche vijand werd toegejuicht. Deze brieven werden gevonden en veroorzaakten een geweldige beroering. Het onderzoek bracht.ge- Os. aan het licht, dat beide brieven door een plaatse- JAS organisatie van vaderlandslievende Russen gemaakt à waren, om den. Doopsgezinden een strik te spannen. ie Alleen aan de onkreukbaarheid van den directeur en aan de medewerking van den schoolinspecteur en _- van den gouverneur van het Taurische gouvernement _ et was het te danken, dat de school gespaard bleef. Een ander nog meer beteekenend gevolg van dien dratocht in de pers was, dat de: keizerlijke. tegeerimg zich er door liet verleiden. om allerlei. dwangmaatre- en tegen de Doopsgezinden te nemen. Deze be- „gonnen reeds voor het einde van 1914. | | Den Doopsgezinden werd b.v. eden zich van — _hun moedertaal te- bedienen in gesprek, pers en predi- Eau Het allerkleinste vergrijp tegen dit gebod werd. g He ie met groote geldboeten en zelfs met ED Raar Ke sl be Siberië gestraft. „Hun werd. verboden met meer. dt n. twee man samen 4 5 te komen in een particulier huis. De regeering weigerde 8 aan de vrouwen van de gemobiliseerde Doopsgezinden ee rechten te geven als aan die van de anderen. Verscheidene. Doopsgezinden, wien onvaderlands- lievende of staatsgevaarlijke uitingen werden. toege- schreven, werden verbannen. Wat daaronder verstaan kon worden blijkt uit het volgende. Het was kort na het uitbreken van den oorlog, dat een Doopsgezinde ie oudste en twee gemeenteleden gearresteerd, werden en De SA dE Jekaterinoslaw bij dieven en misdadigers in dees gevangenis werden geworpen. Zij hadden in hun bede- ee een samenkomst gehouden, waar besproken werd en hoe men middelen voor het Roode Kruis-werk bijeen zou kunnen brengen. Maar deze vergadering werd, misschien wel omdat er gesproken werd over het werk, _dat den gewapenden dienst verving, beschouwd als _gevaarlijk voor den staat te zijn geweest. Van zeer ingrijpenden aard waren de z.g. liquidatie — A oe ‘ wetten, welke den e