De geschiedenis van de Doopsgezinde gemeenten in Rusland in de oorlogs- en revolutiejaren 1914 tot 1920, O. Hylkema, 1920

elegd. Zij hadden zelf den boschdienst te regelen, de gebouwen (kazernes) te | bouwen voor de jonge mannen, het geld ervoor bijeen te brengen en in alles te voorzien, wat de stoffelijke — of. geestelijke verzorging dier jonge mannen vereischte. „Dit was een groot werk, dat gemeenschappelijk op j ae de gemeenten rustte. Om dit te. leiden hadden zij cen hade „Afgevaardigden-bijeenkomst voor Kazerne- de aangelegenheden”, een wel wat eigenaardige naam _ voor onze weerlooze broeders. | Men moet over dit. werk niet gend denken en. al de financieele kantervan gaf heel wat arbeid. In_ 1917 bedroegen de kosten van den boschdienst drie millioen roebel, dat is over alle Doopsgezinden Oom- _… geslagen per hoofd. ongeveer f 40.— in één jaar. Dit was weliswaar in oorlogstijd, toen 6000 mannen tege- lijk gemobiliseerd waren “in dezen dienst, maar ook _ anders was het bedrag toch zeer. aanzienlijk. Vooral … daar de Doopsgezinden al hun scholen (van de laagste — Ci tot de hoogste) en hun liefdehuizen (voor ouden, ___zieken, weezen enz.) ook zelf onderhielden. De mid- delen voor den boschdienst werden op de gewone …_ belastingmanier geïnd. Vroeger hadden de Doops-_ _ gezinde gemeenten daartoe een belasting per hoofd. Eerst in 1905 kwam er de meer OEL, KerMOBEns Oe voor in de plaats. | d De Afgevaardigden-bijeenkomst voor Kazerne-aan- j “gelegenheden, die jaar ks Boen Be dsandada f _ te regelen had, bestond uit vertrouwensmannen uitelke ) te gemeente. Zij was als zoodanig door de. regeering erkend. ae De uitvoering der besluiten was aan één persoon toevertrouwd : de President in Kazerne=aangelegen- heden. Hem stond een raad van enkele ervaren mannen terzijde. (meest vroegere presidenten) aan wien HE moeilijke gevallen ter beslissing kon voorleggen. Deze Be president was, door den omvang van het werk, dat hij leidde, en vooral ook, omdat hij voor jaren gekozen _ Ae werd, een machtig man in de gemeenten. Rn RD Hoewel over’talgemeen deze organisatie op de gemeen- NT ten zelf rustte, stonden deze practisch toch te veel buiten hetgeen er ‘besloten werd. Bezwaren waren wel eens geopperd, maar eerst in dien revolutietijd raakte MON los genoeg van het oude, om verbeteringen in te voeren. De verbeteringen, waartoe in Kerensky’s tijd besloten _ werd, bestonden kortweg aile hierin, dat de gemeenten zelf meer betrokken werden in de regeling def ZAKEN Sn bert dat: hetgeen in de gemeenten zelf leefde ook meer tot ME, uiting kwam in de bestuurslichamen. Het is: hetzelfde a tied, dat wij in ons land ook zingen. Allereerst werd de afvaardiging naar de Algemeene. _Bonds-conferentie aldus geregeld: de leden konden in elke gemeente zelf den afgevaardigde dier ge- Len meente kiezen; oe feat — Vroeger waren de deere! als zoodanig stens. An rechtigd lid der Conferentie; en het was regel, dat zij: voor de gemeenten daarheen gingen. Ofschoon de _ afstand tusschen gewoon gemeentel