De geschiedenis van de Doopsgezinde gemeenten in Rusland in de oorlogs- en revolutiejaren 1914 tot 1920, O. Hylkema, 1920

. „naam van zeer wreed te al gered waren. oi nnee wilt toch iet minder wezen Ha de Kozakken B, HGe 2200 vroeg hij tenslotte aan den jongen man. 3 Dit laatste argument had tot resultaat, dat: deze 4 broeder de deur. uitgeworpen werd. T och ‘had het | an wel Aen, Hone B es hem ed | eden ‚de reis. En ditmaal werd althans iets Ee werd” het Obs nagebracht, dat de zaak wederom ZOU worden onderzocht. À OP dat geschied is, weet men. iS Mme op een avond kwam een bende dronken soldaten, die 30 man uit de gevangenis haalde, waaronder ook Peter Wiens was. In een naburig dal werden zij voor machine-_ 8 id Aen geweren geplaatst en neergemaaid. __Over de laatste dagen van Peter Wiens weten dn 4 veel van een lotgenoot in de gevangenis, die later __ door «het verjagen der Bolschewiki gered werd. Op _ den morgen voor zijn dood had br. “Wiens tot hem _ gezegd: „Ik ben tot sterven bereid, men mag mij _ doodschieten of neersabelen, of doen wat men wil, _ jk ben in God gelukkig. Hij zorgt ook voor de mijnen.” ___Dit te hooren, was een groote vreugde voor de ä gemeente. Want zij hadden allen droeve dagen gekend — om br. Wiens, en hadden veel gebeden, dat God hem sterken mocht. „Wij wisten wel, dat God die gebeden __niet vergeefsch zou laten zijn.” __ Toen br. Wiens dien avond mee moest gaan, vroeg hij nog aan de soldatem, of hij zijn kussen en reisdeken __ ook mee zou nemen; want het kwam meer voor, dat gevangenen. van de eene naar de andere gevangenis werden overgebracht. Een der gardisten voegde hem echter toe, „dat hij wel een kussen. voor. gl hoofd _ _ vinden zou. Rek Bie Tden zij naar borden gingen, had hij begrepen, waarheen de tocht ging. _…_ De zon ging onder en bescheen den stoet, die B doon dronken - gardisten begeleid, uit de gevangenis _ kwam en verder ging. Het laatste beeld, dat ons van. Wiens bewaard is gebleven, is zijn gestalte tegen _ het licht der ondergaande zon, terwijl hij heenging den _dood tegemoet. Hij zag op naar het kerkerraam, waar _ zijn lotgenoot achter bleef. Hij nam zijn hoed af en_ telkens weer, zoolang het kon, afscheid nemende in_ dien éénen herhaalden. groet van allen, die hij lief had, van allen, die hij toen gedacht. Op zijn Eraal doof EUR avondzon RON, 15) HE | reg ER EE __ boog en groette hem. En hij boog en hij groette He 4 ij E im dk L t 4 Mew T el he } d KEN Ne _ 1E je 5 Hit B Br : vx 5 è Ee NE nd he VL ARA k te v rk, lr = Are ï % Kent BT a 5 dhai 6 ie _ Ì Gti) jd î \ OEikeie: Kee iter waren de ao Roe : ee denkt verjaagd. Toen groef men de terechtgestelden … weer op. Reeds waren er meer dan duizend lichamen D opgedolven uit het groote graf, toen men dat van ___ Peter Wiens vond. Hij werd herkend aan zijn trouwring, ke die dien avond. in de schemering blijkbaar niet opgemerkt was geworden. En de broeders kwamen — en haalden het lichaam om het te begraven. __De broeder, die voor hem gepleit had, en die een _ zi